Om deze website optimaal te kunnen bezoeken dient u Flash op uw computer te installeren...
Download de meest recente versie via deze link.
REPERTOIRE
Welkom op de vernieuwde webstite van tg Cactusbloem !
Maak uw keuze uit onderstaande menu,

Home || Repertoire || Vroeger Werk || Agenda || Contact || Links || Werking || Pers || Nieuwsbrief
Onderstaande producties kunnen momenteel worden geboekt bij tg Cactusbloem;
klik op een voorstelling om meer info, foto's en video's te bekijken...

Harir - Zijde || El Charaab || Oraal || Witte Nachten Zwarte Sterren || De Graftombe Van De Dame || Bliksems


HARIR - ZIJDE

"Op een dag zat zij aan tafel. Zij rook vreemd en ik kende haar niet. Zij zat daar als een koekoeksjong met de ellebogen wijd en dwong mij opzij. De anderen spraken. Niemand noemde haar naam, ook ik wist niet hoe zij genoemd werd, in andere huizen, aan andere tafels. Haar oor was puntig en roze gefronst. Haar tanden grijs glas. Zag zij mij niet? Zij leunde opzij alsof ik al weg was. Schouder tegen mijn kin. Mouw in mijn maaltijd. Ik sprak niet. Zij naast mij pegelde de kamer vol ijsstem en joeg mij dieper in mijn stoel."

-- De Indringster - Eva Cox


Harir/Zijde is een ontmoeting tussen Emad Fouad en Eva Cox. Dit literaire salon is het resultaat van een intense uitwisseling tussen beide dichters. Ze lezen voor uit eigen werk in hun eigen taal en ze vertalen elkaars poëzie.
Emad Fouad (1974) woont in Antwerpen. In de Arabische wereld is hij een bekende dichter, die op een unieke manier poëzie schrijft. Zo won hij in 2007 de el-Hizjra literatuurprijs in Nederland en was te gast op het Poetry International festival in Rotterdam. In Vlaanderen werd hij nog niet eerder aan het publiek voorgesteld.
Eva Cox (1970) woont in Gent. In 2001 won ze de Eerste Vlaamse Poetry Slam. In 2004 verscheen haar poëziedebuut Pritt.stift.lippe dat werd genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs en eervol opgemerkt door de jury van de Vlaamse Debuutprijs. Ze verkiest de driesprong tussen poëzie, beknopte proza en letterspel, een niemandsland waarin ze zich thuis voelt.
Bij de voordracht van de Arabische poëzie door Emad Fouad wordt de tekst in het Nederlands geprojecteerd. Bij de voordracht van de Nederlandstalige poëzie door Eva Cox wordt de tekst in het Arabisch geprojecteerd.
Zijde is een productie van tg Cactusbloem i.s.m. Atlas en Antwerpen Boekenstad.
Credits :
Bart Van Dessel, Emad Fouad, Eva Cox, Frank Olbrechts, Hazim Kamaledin, Machteld Van den Camp, Mat Steyvers, Osama Abdulrasol, Sofie De Schampheleire, Kristof Gyselinck, Tarek Abed.
Speellijst :
16 november 2007 – Atlas Antwerpen
28 februari 2008 – Kerk Provinciestraat Antwerpen

(terugkeren naar boven)


EL CHARAAB

Een klok sloeg voor de tiende keer.
De klok sloeg tien.
Klok sloeg tien. Recht over de kerktoren
flikkerde een ster, om dan uit te doven
en een nachtegaal verdween in de pijnbomen,
langzaam vervagend in een groene waan van nacht.
Kom naar mijn huis, meisje…
Mijn huis is mijn schrijn.
Mijn huis is een schrijn.
De kerkdeuren zijn gesloten
de kaarsen werden al gedoofd
en de sluiers zijn met wijn bezoedeld.


El Charaab – De Verwoesting is een muzikaal recital met hedendaagse Arabische poëzie over de beschadigde steden in het Midden-Oosten.

Tg Cactusbloem benaderde een aantal schrijvers, vertalers, muzikanten en theatermakers van Arabische herkomst en/of met kennis van het Midden-Oosten en vroeg hen om een poëtische en muzikale reflectie samen te stellen naar aanleiding van de gebeurtenissen die, sinds 9/11, mede ons wereldbeeld bepalen.
Hoewel de toestand in de Arabische wereld vrijwel elke dag onze media domineert, worden Arabische intellectuelen, filosofen, dichters nauwelijks betrokken bij het debat. Toch zijn zij het, eerder dan schriftgeleerden of politici, die de stem van de redelijkheid vertolken in een tijdperk van waanzin. Zij zijn het, eerder dan zelfmoordcomman
do’s of verzetstrijders, die via taal, schrift en beeld een band onderhouden met de eeuwenoude Arabische cultuur.
Carlos Theus, Elke De Roeck en Hazim Kamaledin vertolkten gedichten van Sargon Boulus, Mahmoed Darwish, Saadi Youssef, Fadil al-Azzawi, Abbas Beydoen, Zakaria Muhammed en andere hedendaagse dichters.
Het recital werd muzikaal ondersteund door de Soedanese luitspeler Sadig Shiakh Eldin Gibril en de Brusselse saxofonist Thomas Olbrechts, die voor El Charaab – De Verwoesting een nieuwe partituur ontwikkelden.
De titel van het recital El Charaab is de Arabische vertaling van T. S. Elliotts ‘The Waste Land’, een werk dat in de jaren ‘60 van vorige eeuw een enorme invloed uitoefende op de Arabische dichters.
Om de klankrijkdom van de Arabische teksten optimaal over te brengen werden de gedichten zowel in het Arabisch als in het Nederlands gelezen.
Deze voorstelling kan geboekt worden bij Tg Cactusbloem.
Een initiatief van de Dienst Nederlandse Cultuur, gemeente Etterbeek, i.s.m. Dienst Internationale Solidariteit, Gemeenschapscentrum De Maalbeek en de Gemeentelijke Openbare Bibliotheek.


Speellijst :
12 & 18 oktober 2007 – CC Etterbeek Brussel
22 februari 2008 – Lessius Hogeschool Antwerpen
19 maart 2008 – Kunstencentrum Vooruit Gent


(terugkeren naar boven)


ORAAL


Een bomaanslag op een marktplein. Er vallen honderden doden en gewonden, waaronder huisvaders, een kruidenier, een brandweerman, een dakloze, een zwangere vrouw, kinderen, oma’s en opa’s en… Maytham Al-Boedhabah, een cineast.

Oraal vertelt het verhaal van Maytham Al-Boedhabah, cineast in Bagdad. Samen met honderden anonieme anderen wordt Maytham getroffen door een bomaanslag, midden op een marktplein. Er ontvouwt zich een vertelling, over een cineast, een familiegeschiedenis, over een orale cultuur.
Flitsen van een leven of het flitsen van een camera?

Oraal springt van de hak op de tak. Het is een ontregeld verhaal van een volk aan zijn lot overgelaten en in verwarring. In Maythams spreken mixt het heden met het verleden, het gewone met het ongewone, het zoete met het bittere. Oraal is het verhaal van een ontwortelde samenleving.
De voorstelling bouwt zich op als een middeleeuws schilderij: eerst schilder je de eerste laag verf, die laat je drogen, dan een tweede laag, waarna je weer wacht tot die opdroogt, dan een derde enzovoort. Zo vormt er zich een landschap in verschillende lagen, soms zichtbaar naast elkaar, soms overlappend. In die middeleeuwse schildertechniek vindt Hazim Kamaledin zijn toenadering tot het Westen; de Oosterse hedendaagsheid is het Middeleeuwen van nu.
In Oraal staat het zwevende, ongrijpbare van het visuele centraal. De beelden in de voorstelling worden live gemonteerd als een altijd wisselende herinnering.
De filmische beelden verglijden langzaam naar youtube-filmpjes van lichtverteerbare kwaliteit. Alles wordt aanvaardbaar om de oorlogsmoeheid toe te dekken.

Oraal is een multimediale voorstelling waarbij beeld en tekst samen het verhaal vormen. Het gaat daarbij zowel om vooraf opgenomen beelden als om registraties tijdens de voorstelling die live gemonteerd worden. Het internet sluipt binnen als een ongenode gast, Youtube op z’n slechtst.

Oraal werd een artistiek onderzoek naar de invloed van fictie en mythe op het collectief bewustzijn van een volk. Nieuwe technologieën nemen de taak van de oeroude mythes en de orale tradities over.
Naar de gelijknamige roman van Hazim Kamaledin en in eigen regie.
Oraal is een co-productie met kunstencentrum Monty en werd gesubsidieerd door de stad Antwerpen, het Vlaams ministerie van Bestuurszaken, Team Diversiteit en Inburgering en het Vlaams Ministerie van Cultuur. Met dank aan Gerrit Steenssens en EXQI.

Credits :
Fabien DeLathauwer, Hoessein Kamel,Tony De Mayer, Marijke De Roeck, Hazim Kamaledin, Frank Olbrechts, Bart Van Dessel, Kobe Wens, Koenraad Wymeersch, Wouter Dupon, Neslihan Yapici, Tom Tiest, Diederik van Remoortere, Bert Gillet, Ine Van Baelen, Mieke Weckesser, Katrien Van Wassenhove, Gerrit Steenssens, EXQI, Simon Van Haeren, Cédrik DeLathauwer, Sarah Demoen, Marjan van Bijlen, Joke Weckesser.

Speellijst :
18 maart 2008 – Kunstencentrum Monty Antwerpen – try-out
18, 19 & 20 december 2008 - Kunstencentrum Monty Antwerpen


(terugkeren naar boven)


WITTE NACHTEN ZWARTE STERREN


Met Witte Nachten Zwarte Sterren wenst tg Cactusbloem concreet vorm te geven aan haar doelstellingen op het vlak van inburgering: veel nieuwkomers-kunstenaars vinden immers de weg naar de kunstmarkt niet, omwille van taal, mentaliteit, ontoegankelijkheid, enz. Nieuwkomers-kunstenaars stimuleren om hun eigen ding te doen in plaats van hen te recupereren en in te schuiven in ons systeem is het centrale thema van dit project. Voor hen is het zeer moeilijk een weg te vinden naar het artistieke circuit. tg Cactusbloem wil hen hierbij artistiek begeleiden en ondersteunen, zonder afbreuk te doen aan de eigenheid van hun werk. Tg Cactusbloem wil spelen en variëren met verschillende culturele en artistieke codes. De ontmoeting staat centraal: kunstenaars met een verscheiden culturele en artistieke achtergrond tasten de grenzen van cultuur, fictie, realiteit en illusie af.

Met Witte Nachten Zwarte Sterren presenteert tg Cactusbloem in samenwerking met nieuwkomers-kunstenaars en gevestigde kunstenaars vier luiken rond poëzie, film, proza en filosofie.


# Eerst luik: Poëzie ‘Ik haat de liefde’
# Tweede luik: Film ‘Real time… virtual time’
# Derde luik: Proza ‘Een prachtdadel’
# Vierde luik: Filosofie ‘De andere jihad’


De rode draad doorheen de vier luiken is de multidisciplinaire mix: woord en beeld zoeken elkaar op, botsen, stoten elkaar af, harmoniseren en versterken elkaar. De beelden bij de gekozen teksten zijn het werk van de filmmakers Kobe Wens, Fabien DeLathauwer en Hussein Kamil. Zij filmden de mensen en het leven rondom het De Coninckplein en laten tijdens de vier luiken hun beelden de vrije loop op het scherm.

Witte Nachten Zwarte Sterren kwam tot stand met de steun van de Vlaamse Gemeenschap en Initiatieven tot versterking van het Inburgeringbeleid en het Managen van Diversiteit en Antwerpen Boekenstad.

Het project Witte Nachten Zwarte Sterren liep van september tot december 2008.


Ik haat de liefde
(terugkeren naar boven)


Deze voorstelling introduceert het werk van de dichters Said Ounouss, Taha Adnan en Madjid Matrood. De gedichten van deze drie dichters van Arabische origine werden door tg Cactusbloem vanuit verschillende media benaderd waardoor een theatrale performance ontstaat die schommelt tussen speelsheid en sérieux. De dichters brengen hun poëzie in het Arabisch en het Nederlands in samenspel met de actrice Twiggy Bossuyt, de muzikant Jérémie Hakeshimana en de beeldende kunstenaars Tarek Abed en Sahar Al Hafidh. Beeld: Kobe Wens, Fabien DeLathauwer, Hussein Kamil.

Majid Matrood, pseudoniem van Kamil al-Juboury, is een Iraaks dichter die in Irak sinds de jaren ’80 heel wat gedichten publiceerde, ondanks zijn politieke vervolging onder het regime van Saddam. Sedert enkele jaren woont hij in België, waar hij al vaak deelnam aan literaire salons in Brussel en Antwerpen. Tot op heden publiceert hij regelmatig in Arabische kranten en tijdschriften. Hij gaf al verschillende dichtbundels uit in het Arabisch waaronder Babylonische Harmonieën, De Fluitist en De zondvloed in zijn laatste Noah.
Said Ounouss is een dichter van Marokkaanse afkomst die sedert 2005 in België verblijft. In Marokko was hij actief als leerkracht en schreef hij vanaf het begin van de jaren ‘80 gedichten die in verschillende Arabische kranten en tijdschriften werden gepubliceerd. In 2001 gaf hij zijn eerste dichtbundel uit: De eenzaamheid van de tijd.
Taha Adnan is een Marokkaans dichter die in 1996 als student naar Brussel kwam en nu op het ministerie van de Franstalige gemeenschap werkt. Hij gaf al enkele dichtbundels met prozagedichten uit en is zeer actief in het Brusselse culturele verenigingsleven. Hij werkt regelmatig samen met het Internationaal Literatuurhuis Passa Porta in Brussel. Eén bundel van hem, Ik heb andere hersenspinsels, werd al vertaald naar het Frans.

Tarek Abed is een Iraakse schilder die sinds zeven jaar in België woont. Hij studeerde grafisch design aan de universiteit in Bagdad. Na de vele bedreigingen in Irak wegens zijn kunst hield hij het er voor bekeken en vluchtte samen met zijn vrouw Sahar Al Hafidh naar België. Hij belandde in Antwerpen en kwam in contact met de organisaties KunstArm en NICC die hem de nodige ruimte, tijd en creativiteit boden. Jérémie Hakeshimana is een Burundees muzikant die van jongs af aan gitaar leerde spelen. Naast gitaar speelt hij ook piano, percussie en heeft daarbovenop een opmerkelijke stem. Zijn stijl is een mix van traditionele Burundese muziek met een sterke jazz- en bluessound.


Real time… virtual time
(terugkeren naar boven)



Tijdens de laatste producties legde tg Cactusbloem zich meer en meer toe op het medium van het beeld: stilstaand, bewogen, vertraagd, gemonteerd. Real time…virtual time experimenteert met het medium ‘film’ en is doordrongen van het subtiele spel tussen realiteit en fictie. De gelaagdheid aan betekenissen die dit spel in de hand werkt vinden we terug in de films -13°C en Tarra, en in de live film Nu.

Wanneer drie mannen in een koelcel opgesloten zitten, ontstaan er spanningen onderling. Ieder van hen gaat op een andere manier om met elkaar en met de benauwde situatie waarin ze zich bevinden. Eén van hen, een zwarte homoseksueel, is manager. Een ander personage, een kok, vreest voor de voetbalcarrière van zijn zoon. De extreme koude bevriest de hersencellen en de stoppen slaan door. -13˚C is het resultaat van een hybride workshop tussen representatieve acteurs en mensen zonder ervaring. De film werd geproduceerd door Flying Carpet en is een creatie van Allel El Berkani, Stefan Perceval, Mo Belkadi, Mungu Cornelis en Jeroen Perceval. Allel El Berkani is een regisseur en filmmaker met Algerijnse roots die als kind in Antwerpen terechtkwam. Hij studeerde film aan de Academie in Antwerpen en volgde een opleiding scenario-schrijven. Zijn eerste kortfilm ‘Mr. Sunday’ (1993) viel in de prijzen op het Filmfestival van Turijn. Momenteel is hij de coördinator van het Filmatelier Flying Carpet, een project dat allochtonen en autochtonen die rechtstreeks of onrechtstreeks met beeldende kunst bezig zijn tracht samen te brengen.
Tarra is het eindproject van Kobe Wens en vertelt het verhaal van Guy, een jonge vrachtwagenchauffeur en zijn lading, ‘de verstekeling’ Zoubir. Guy vervoert zijn ‘vracht’ over de snelweg, niet vermoedend dat er een vluchteling in zijn laadruimte meereist. De twee mannen zijn slechts enkele meters van elkaar verwijderd. Hoewel ze enkel door een wand gescheiden zijn leven beiden in een andere wereld. Allebei leggen ze hetzelfde parcours af, toch is de eindbestemming voor beiden anders. Cast: Frederik Huys, Mokhalled Rasem, scenario en regie: Kobe Wens, camera: Johan van Gerwen, klankopname en mix: Robin Goubin, productie: Veerle Appelmans.
Nu is de titel van een filmisch experiment. Het maken van de film gebeurt live en online. De aanwezigheid van het publiek, dat zich op en naast het podium bevindt, sluipt de film binnen. Nu is een spel met de grenzen van het bewogen beeld waarbij het audiovisuele medium vanuit een theatrale invalshoek wordt benaderd. Waar ligt de grens tussen realiteit en fictie? Nu is een creatie van Kobe Wens, Fabien DeLathauwer en Hazim Kamaledin. Muziek: Diederik Van Remoortere, Emmanuelle Schotsaert, Camera: Hussein Kamil, Fabien DeLathauwer, Kobe Wens.


Een Prachtdadel
(terugkeren naar boven)



Een theatraal moment dat proza, beeld en performance samenbrengt. In samenspel met Nadia Abdelouafi en Pieter De Buysser brengen Rachida Lamrabet, Taher Abed Alwan, Falah Sjaker en Hazim Kamaledin voor u fragmenten uit hun romans en ander werk, in het Nederlands en in het Arabisch. Beeld: Kobe Wens, Fabien DeLathauwer, Hussein Kamil.
Rachida Lamrabet won in 2008 de Debuutprijs met haar boek Vrouwland (Meulenhoff /Manteau). Met haar verhaal Mercedes 207 viel ze in 2006 ook al in de prijzen, met de Kif Kif Literatuurprijs 'Kleur de Kunst!'. Intussen verscheen ook haar tweede boek, Een kind van God (Meulenhoff/Manteau). Haar tekst Ammetis vormt de rode draad van Een prachtdadel en vertelt vanuit het perspectief van een foetus wat er in de buitenwereld gebeurt.
Taher Abed Alwan is een Iraakse schrijver en cineast die een opleiding cinematografie volgde aan de Faculteit voor Schone Kunsten in Bagdad. Hij publiceerde veelvuldig in Iraakse weekbladen en was de grondlegger van het eerste internationale filmfestival van Irak (2005) en jurylid van het Onafhankelijke filmfestival van Brussel. Voor Een prachtdadel zal hij zijn teksten in het Arabisch voorlezen, de Nederlands vertaling wordt geprojecteerd.
Hazim Kamaledin kent u waarschijnlijk in de eerste plaats als theatermaker en artistiek bezieler van tg Cactusbloem. In 1978 werd hij door het regime van Saddam veroordeeld tot de doodstraf. Naast theatermaker is Kamaledin ook acteur en schrijver, de teksten van de voorstellingen van Woestijn 93 en tg Cactusbloem zijn allemaal van zijn hand. Twee van zijn romans, Oraal en Vaarwel Heilige Familie, zijn reeds in het Arabisch uitgegeven.
Falah Sjaker geldt als één van de belangrijkste hedendaagse theatermakers en schrijvers in Irak. Hij studeerde filosofie en naast toneelstukken schrijft hij ook filosofische boeken. Met zijn toneelstukken Een Postmoderne Lovestory en Duizend en Eén Doden won hij verschillende prijzen in Bagdad, Caïro en Carthago. Uit zijn theatertekst Op het Hoogtepunt van de Liefde wordt een vertaald fragment gebracht door Nadia Abdelouafi en Pieter De Buysser. Nadia Abdelouafi en Pieter De Buysser zijn geen nieuwkomers in het Vlaamse artistieke veld. Abdelouafi werkte als theatermaakster en actrice reeds mee aan artistieke projecten van Malpertuis, Bronks en Woestijn 93. Pieter De Buysser is een filosoof, theatermaker en schrijver die met zijn eigen gezelschap Lampe zelfgeschreven stukken en bewerkingen van bestaande stukken ensceneert. Daarnaast is hij ook artist in residence in de Beursschouwburg in Brussel.


De andere Jihad
(terugkeren naar boven)

‘Moslim zijn én een moderne Europeaan. Dat gaat zeker samen. Maar dan moeten moslim individuen wel bereid zijn hun eigen denken te gebruiken bij de interpretatie van de Koran.’

Omar Nahas studeerde Talen en Culturen van het Midden-Oosten aan de universiteit van Nijmegen en sociologie aan de universiteiten van Amsterdam en Utrecht. Hij is momenteel Academisch Directeur van het Amerikaans-Europees uitwisselings-programma Islam, Diaspora Communities and the EU. Tevens is Nahas verbonden aan het Centrum voor de Islam in Europa te Gent en heeft ervaringen opgedaan in verschillende landen zoals Japan, Nieuw-Zeeland, Nederland en de Verenigde Staten. Hij publiceerde twee boeken, namelijk De Islam en Homoseksualiteit en De Andere Jihad.

Hij gebruikt zijn boek ‘De Andere Jihad’, in Vlaanderen uitgegeven bij Van Halewyck, als leidraad in deze speelse en interactieve presentatie. Veel moslimjongeren in Europa hebben weinig kennis van de mogelijke vreedzame interpretaties van het geloof. Zij worden echter door hun omgeving gevraagd om uitleg. We bespreken moeilijke islamitische begrippen aan de hand van een ABC met beeldmateriaal. Het gaat hier om die termen die in de weg staan van een vreedzame en gezonde dialoog tussen islamitische denkers en hun vaak niet-moslimse omgeving, zoals de term ‘jihad’, bekering en ongelovigen.

(terugkeren naar boven)


DE GRAFTOMBE VAN DE DAME



“Het is zaterdagochtend. Ik sta voor de spiegel en kijk hoe mijn mond namen kauwt. Mijn bovenbuurman rolt de kamer binnen. Buurman uit een ander land. Buurman met verhalen. Zijn aders lijken op oude takken. Het is april, het is warm, we slurpen koffie tussen onze tanden en spoelen met jenever onze magen. Onze verhalen ontvouwen zich als de vleugels van een vlinder. En verweven zich als touw.”

Twee mannen in een woonblok raken aan de praat. Ongeoefend in elkanders vreemde taligheid, blijken ze al gauw over hetzelfde te spreken. Hetzelfde, maar dan anders. Twee gatenvullers en verwanten in de moederliefde onbegrepen. De Graftombe van de Dame is een onderzoek naar de problematiek van het collectieve geheugen en van menselijke codes in de interculturele dialoog.

In De Graftombe van de Dame onderzoekt Hazim Kamaledin opnieuw het heden en verleden van een samenleving onder hoogspanning. Een onderzoek naar een theatertaal als een streling en een schreeuw.

De Graftombe gaat in première op 3, 4 en 5 december 2009 in Monty.

De Graftombe van de Dame is een creatie van Nadia Abdelouafi, Osama Adbulrsol, Ammar Alsamawi, Twiggy Bossuyt, Fabien DeLathauwer, Bert Gillet, Hazim Kamaledin, Hoessein Kamel, Tania Poppe, Tom Tiest, Ine Van Baelen, Dries Vanhegen, Diederik Van Remoortere, Kobe Wens e.a.

Tekst en regie: Hazim Kamaledin.

Een productie van tg Cactusbloem en Kunstencentrum Monty.

(terugkeren naar boven)


BLIKSEMS



Met Bliksems brengt tg Cactusbloem hele korte vertellingen van 1 minuut. Dans, muziek, vuur, poëzie, mime, op stelten, op tapijten, op de straat. Onze Bliksems flitsen wanneer u het het minst verwacht. Ze verschijnen middenin het publiek, om dan plots weer te verdwijnen. 1 minuut maar niet te missen.

Deze hele korte performances baseren we op een aantal verhalen die we zowel in de Oosterse als Westerse literatuur kennen: Kaïs en Leila ofte Romeo en Julia; Antarra alias Othello. Elke act staat op zichzelf en wordt herhaaldelijk gebracht voor alle toeschouwers in de omgeving.

Bliksems speelt een eerste maal op 27 juni 2009 tijdens het straatfeest Borgerrio. In de herfst brengen we de voorstelling opnieuw, in Gent en in Antwerpen.

Bliksems is een project van en met Amar Al Bojard, Hazim Kamaledin, Bart Van Dessel, Emanuelle, Osama Abdulrasol, Nadia Abdelouafi, Majid Matrood, Hoessein Kamel, Alyson Pedrao, Jan van Berckelaar, Ine Van Baelen, e.a.

Speellijst:
27 juni 2009 – Borgerrio, Borgerhout
26 oktober 2009 – Openluchttheater Rivierenhof, Deurne (?)
28 oktober 2009 – kunstencentrum Vooruit, Gent

(terugkeren naar boven)